PERIFERIK NEYROPATIYANING KLINIK XUSUSIYATLARI VA RIVOJLANISH OMILLARI

Abstract

Periferik neyropatiya-periferik nerv tizimining shikastlanishi bilan kechadigan, sensor, motor va vegetativ buzilishlar bilan namoyon bo‘ladigan keng tarqalgan nevrologik sindrom hisoblanadi. Kasallik turli etiologik omillar -metabolik buzilishlar, toksik ta’sirlar, infeksiyalar, autoimmun jarayonlar, vitamin yetishmovchiligi hamda irsiy omillar natijasida rivojlanishi mumkin. Mazkur maqolada periferik neyropatiyaning klinik xususiyatlari, patofiziologik asoslari hamda rivojlanishiga ta’sir etuvchi omillar ilmiy adabiyotlar tahlili asosida o‘rganildi. Sensor buzilishlar (paresteziya, gipesteziya, og‘riq), motor o‘zgarishlar (mushak zaifligi, atrofiyalar), hamda vegetativ disfunksiya belgilari kasallikning asosiy klinik ko‘rinishlari sifatida ko‘rib chiqildi. Shuningdek, neyropatiya rivojlanishida oksidativ stress, mikrotsirkulyator buzilishlar, aksonal degeneratsiya va demiyelinizatsiya jarayonlarining roli tahlil qilindi. Etiologik omillarning kasallik og‘irligi va progressiyasiga ta’siri ilmiy manbalar asosida baholandi. Maqola tahliliy xarakterga ega bo‘lib, periferik neyropatiyaning klinik ahamiyati va rivojlanish mexanizmlarini chuqurroq anglashga xizmat qiladi.