Abstract
Ushbu maqolada Alisher Navoiyning ijodiy merosida Qur’on g‘oyalarining aks etishi va bu g‘oyalar orqali shakllangan axloqiy tarbiya masalalari chuqur tahlil qilinadi. V asr Xuroson va Movarounnahr madaniy-ma’rifiy muhiti, islomiy-ma’rifiy an’analar va tasavvufiy qarashlar Navoiyning o‘ziga xos ijodiy uslubini shakllantirgan omillar sifatida ko‘rib chiqiladi.
Maqolada buyuk shoirning “Hayrat ul-abror”, “Mahbub ul-Qulub”, “Xamsat ul-mutahayyirin” risolasi “Sittai zaruriya” kabi asarlarida Qur’on oyatlariga bevosita va bilvosita murojaat qilinishi, islomiy qadriyatlarning badiiyan’anaviy talqini, insonga xos ezgu fazilatlarning targ‘ib etilishi hamda yosh avlod tarbiyasi chun zarur bo‘lgan xulosa va ibratlar tahlil qilinadi.
References
Komilov N. Adabiyot va uch buyuk zot // Sharq yulduzi. – 2001. – № 3. – B. 12–18.
Qur’onikarim ma‘nolarining tarjimasi va tafsiri. Tarjimon: Alouddin Mansur. – Toshkent: Toshkent islom universiteti, 2004.
Haqqulov I. Tasavvuf va she‘riyat. – Toshkent: Fan, 1991. – B. 87–94.
Vohidov R. Alisher Navoiy va ilohiyot. – Buxoro: Buxoro universiteti, 2010. – B. 128–140.
Karomatov H. O‘zbek adabiyotida Qur’onmavzulari. – Toshkent: Fan, 1993. – B. 58–65.
Alisher Navoiy. Mukammal asarlar to‘plami. 20 jildlik. 15-jild. – Toshkent: Fan, 1999. – B. 3–78.
Komilov N. Tasavvuf. – Toshkent: Movarounnahr-O‘zbekiston, 2009. – B. 312–318.
www.navoiy-encyclopaedia.uz
www.ziyonet.uz
www.natlib.uz
www.islamicstudies.info
www.quran.com
www.iranicaonline.org