Keywords
Abstract
Ushbu ilmiy maqolada iste'dodli o'zbek shoiri Mirzo Kenjabek she'riyatining lingvopoetik xususiyatlari, xususan, "Munojot" va "Quyoshga qaragan uy" she'riy to'plamlari misolida ko'chimlarning (metafora, sinekdoxa, metonimiya, jonlantirish) badiiy-estetik vazifalari tadqiq etilgan. Maqolada shoir she'rlarida qo'llangan ko'chimlarning semantik tabiati, obrazlilik yaratishdagi o'rni va muallif individual uslubiga xos lingvopoetik xususiyatlari tizimli ravishda tahlilga tortilgan. Ular orqali Mirzo Kenjabek she'riyatida tabiat, inson qalbi va koinot o'rtasidagi bog'liqlikni ifodalovchi chuqur falsafiy mazmunning yuzaga kelishi lingvokognitiv nuqtai nazardan ochib berilgan.
References
Kenjabek, Mirzo. Munojot: she'rlar. – Toshkent: "Sharq" nashriyot-matbaa aksiyadorlik kompaniyasi, 2002.
Kenjabek, Mirzo. Quyoshga qaragan uy: she'rlar. – Toshkent: G'afur G'ulom nomidagi nashriyot-matbaa ijodiy uyi, 2010.
Yo'ldoshev, Marufjon. Badiiy matn va uning lingvopoetik tahlili asoslari. – Toshkent: Fan, 2007.
Xo'jamberdiyeva, G.Z. Saida Zunnunova she'riyati lingvopoetikasi. – Qo'qon, 2023.
Shomaqsudov, A., Rasulov, I., Qo'ng'urov, R., Rustamov, H. O'zbek tili stilistikasi. – Toshkent: "O'qituvchi", 1983.
Nurmonov, A. Tilshunoslikning adabiyot bilan munosabati / Tanlangan asarlar. 3 jildlik. – Toshkent: Akademnashr, 2012.
Vinogradov, V.V. Yazyk xudojestvennogo proizvedeniya // Voprosy yazykoznaniya. – Moskva, 1954. – №5.
To'rabekova, H. Mirzo Kenjabek she'riyatida iymon, e'tiqod konseptlarining voqelanish usullari. – Termiz davlat universiteti, 2024. DOI: 10.5281/zenodo.14638514.