Keywords
Abstract
Maqolada oʻzbek xalq dostoni “Navoiy va Guli”da vaqt tushunchasini ifodalovchi til birliklari lingvokulturologik nuqtai nazardan tahlil qilinadi. Doston matni asosida vaqt leksemalarining semantik guruhlari, kun qismlari va siklik vaqt, folklorga xos vaqt formulalari, muqaddas sonlar bilan bogʻliq vaqt oʻlchovlari, diniy-abadiy vaqt tasavvuri hamda vaqt, taqdir va inson holati oʻrtasidagi munosabat koʻrib chiqiladi. Vaqt birliklari zamiridagi milliy-madaniy mazmun ochib beriladi.
References
“Navoiy va Guli” dostoni qo’lyozma varianti
Маслова В.А. Лингвокультурология. – М.: Издательский центр «Академия», 2001.
Степанов Ю.С. Константы: Словарь русской культуры. – М.: Языки русской культуры, 1997.
Гуревич А.Я. Категории средневековой культуры. – М.: Искусство, 1984.
Сафаров Ш. Когнитив тилшунослик. – Жиззах: Сангзор, 2006.
Худойберганова Д. Матннинг антропоцентрик тадқиқи. – Тошкент: Фан, 2013.