Аннотация
Ushbu maqolada Alisher Navoiyning nasriy merosi, xususan, "Munshaot" va "Tarixi anbiyo va hukamo" asarlari asosida arabcha atoqli otlar, kunya va laqablarning lisoniy xususiyatlari tadqiq etiladi. Maqolada ismlarning etimologik ildizlari, ularning badiiy matn tarkibidagi onomastik qoliplari va xalqaro transkripsiya masalalari tahlil qilingan.
Библиографические ссылки
Alisher Navoiy. Mukammal asarlar to‘plami. 20 jildlik. J. 15 ("Munshaot"). – Toshkent: Fan, 2000.
Alisher Navoiy. Mukammal asarlar to‘plami. 20 jildlik. J. 16 ("Tarixi anbiyo va hukamo"). – Toshkent: Fan, 2000.
Ibn Manzur. Lisan al-Arab. – Qohira, 2003.
M.Hakimov. Navoiy asarlari qoʻlyozmalarining tavsifi. -Toshkent: Fan, 1983.
Nosiriddin Rabg‘uziy. Qisasi Rabg‘uziy. – Toshkent: Yozuvchi, 1991.
Begmatov E. O‘zbek ismlari ma’nosi. – Toshkent: O‘zbekiston milliy ensiklopediyasi, 2007. – 604 b.
Hakimov M. Navoiy asarlari qo‘lyozmalarining tavsifi. – Toshkent: Fan, 1983. – 216 b.
Husayn Voiz Koshifiy. Futuvvatnomai sultoniy (yoki javonmardlik tariqati). – Toshkent: O‘zbekiston milliy ensiklopediyasi, 1994. – 112 b.
Is’hoqov Yo. Alisher Navoiyning nasriy mahorati. – Toshkent: Fan, 1983. – 160 b.
Kilichev E. Badiiy tasvir vositalari. – Buxoro: Buxoro universiteti nashriyoti, 2005. – 128 b.
Rustamov A. Navoiyning badiiy mahorati. – Toshkent: Adabiyot va san’at, 1979. – 176 b.