Ключевые слова
Аннотация
Tezisda o‘zbek va turk tillaridagi onomastik birliklarning semantik hamda struktur xususiyatlari qiyosiy yondashuv asosida tahlil qilinadi. Antroponim va toponimlarning ma’no asoslari, nomlash motivlari, sodda, yasama va qo‘shma shakllari tadqiqot markaziga qo‘yiladi. Ikki tilning umumturkiy ildizlari bilan bog‘liq mushtarak belgilar hamda tarixiy-madaniy omillar ta’sirida shakllangan farqlarni aniqlashga e’tibor qaratiladi. Onomastik birliklar til tuzilishi va milliy madaniy xotira o‘rtasidagi aloqani yorituvchi manba sifatida talqin etiladi.
Библиографические ссылки
Yo‘ldoshev B. O‘zbek onomastikasi masalalari. – Samarqand: SamDU, 2011. – B. 24.
Begmatov E. A. O‘zbek tili antroponimikasi. – Toshkent: Fan, 2013. – B. 178–179; Aksan D. Her Yönüyle Dil: Ana Çizgileriyle Dilbilim. III. Cilt. – Ankara: Türk Dil Kurumu, 2007. – B. 120.
Aksan D. Her Yönüyle Dil: Ana Çizgileriyle Dilbilim. III. Cilt. – Ankara: Türk Dil Kurumu, 2007. – B. 94.
Begmatov E. A. O‘zbek tili antroponimikasi. – Toshkent: Fan, 2013. – B. 241–242; Aksan D. Her Yönüyle Dil: Ana Çizgileriyle Dilbilim. III. Cilt. – Ankara: Türk Dil Kurumu, 2007. – B. 95.
Qorayev S. Toponimika. – Toshkent: O‘zbekiston faylasuflari milliy jamiyati nashriyoti, 2006. – B. 34; Aksan D. Her Yönüyle Dil: Ana Çizgileriyle Dilbilim. III. Cilt. – Ankara: Türk Dil Kurumu, 2007. – B. 108.