Ключевые слова
Аннотация
Mazkur tezisda O‘zbekiston Respublikasining YUNESKO bilan hamkorligining shakllanishi va rivojlanish bosqichlari tarixiy jihatdan tahlil qilinadi.
O‘zbekistonning 1993-yilda tashkilotga a’zo bo‘lishi, milliy madaniy merosni xalqaro miqyosda targ‘ib etish, tarixiy obidalarni muhofaza qilish hamda nomoddiy meros namunalarini saqlash masalalari yoritiladi. Shuningdek, Ichan qal’a, Samarqand, Buxoro va Shahrisabz tarixiy markazlarining xalqaro e’tirofi, lazgi, Shashmaqom va askiya kabi madaniy an’analarning ahamiyati ochib beriladi.
Библиографические ссылки
Karimov I.A. O‘zbekiston XXI asr bo‘sag‘asida: xavfsizlikka tahdid, barqarorlik shartlari va taraqqiyot kafolatlari. — Toshkent: O‘zbekiston, 1997. — B. 276–277
Asqarov A. O‘zbek xalqining etnogenezi va etnik tarixi. — Toshkent: Universitet, 2007. — B. 34–38
Mavlanova S. Xalqaro miqyosda moddiy madaniy meros obyektlarining YUNESKO tashkiloti tomonidan muhofaza qilinishi // O‘zbekiston Milliy universiteti xabarlari. — 2024. — 1/12-son. — B. 6–8
Xoliqov G‘.J., Safarov M. O‘zbekiston va YUNESKO: ilm-fan, ta’lim, madaniyat va tarixiy merosni saqlashdagi hamkorlik // Ta’limda raqamli texnologiyalarni tatbiq etishning zamonaviy tendensiyalari va rivojlanish omillari. — 2025. — 41-jild, 1-son. — B. 619–623.
Azimova M.M., Ne’matova S. O‘zbekistondagi YUNESKO ro‘yxatiga kiritilgan shaharlar // Ilmiy tadqiqotlar va yangi olam. — 2026. — 4-jild, 1-son. — B. 45–50.