Keywords
Abstract
Maqolada oʻzbek xalq dostoni “Navoiy va Guli”da nutqning norasmiy (soʻzlashuv) unsurlari uslubiy-registr nuqtai nazaridan tahlil qilinadi. Doston matni asosida undov va his-hayajon soʻzlari, soʻzlashuv yuklamalari, murojaat va erkalash shakllari, qisqargan talaffuz koʻrinishlari, taqlidiy soʻzlar hamda soʻzlashuvga xos sintaktik unsurlar koʻrib chiqiladi. Bu unsurlarning matnga jonlilik, samimiylik va taʼsirchanlik baxsh etishdagi badiiy-uslubiy vazifasi ochib beriladi.
References
“Navoiy va Guli” dostoni qo’lyozma varianti.
Шомақсудов А., Расулов И., Қўнғуров Р., Рустамов Ҳ. Ўзбек тили стилистикаси. – Тошкент: Ўқитувчи, 1983.
Қўнғуров Р. Ўзбек тилининг тасвирий воситалари. – Тошкент: Фан, 1977.
Абдуллаев Ф. Ўзбек тилининг Хоразм шевалари. – Тошкент: Фан, 1961.
Йўлдошев Б. Ҳозирги ўзбек адабий тилида фразеологик бирликларнинг функционал-услубий хусусиятлари. – Тошкент, 1993.
Мирзаев Т. Ўзбек халқ достонлари. – Тошкент: Фан, 2008.